- عليه‌السّلام - داراى اين كمالات بوده ، به اين دليل است كه آن حضرت - عليه‌السّلام - تا وقتى زنده است و خود را بنده حقّ سبحانه به حساب مىآورد و مىبيند كه هر چه دارد از محبوب اوست و به خود چيزى ندارد ، نمىتواند آرامش داشته باشد ، مبادا آن حقايق از وى گرفته شود ، به خصوص كه گرفتار عالم خاكى و تكاليف آن نيز مىباشد و از اين جهت ، دوام آن‌ها را از خداوند تقاضا مىفرمايد و اين ، تا وقتى است كه در قيد حيات مىباشد ، چنان كه حضرت - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « لَقَدْ جاهَدْتَ . . . حَتّى دَعاكَ اللَّهُ إِلى جِوارِهِ . » « 1 » به راستى كه مجاهده نمودى . . . تا اين كه خداوند تو را به سوى جوار خويش فراخواند . عمده كمالات انسانى ؛ در زيارت امين اللَّه عمده كمالات انسان كامل در اين حوايج نهفته است و آنان كه در فكر پيروى از آنان مىباشند ، بايد از خداوند بخواهند تا خويش را مجهز به آن جهاز نمايند و به غرض غايى از خلقت - كه عبوديّت و معرفت الهى است - نايل شده و آن كمالات مشهودشان گردد . حوايج دوازده‌گانه در سه جمله تمام حوايج دوازده‌گانه كه حضرت سجّاد - عليه‌السّلام - در سه جمله در ابتداى زيارت نسبت به اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - فرموده : « جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ . . . عَمِلْتَ بِكِتابِهِ ، وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ . » « 2 » ؛ ( به راستى كه حقيقتاً در [ راه خشنودى ] خدا مجاهده نمودى . . . و به كتابش عمل كردى و از روش‌هاى پيامبرش پيروى نمودى . ) مندرج است . در هر جمله از حوايج دوازده‌گانه ، نكات بسيارى وجود دارد كه سزاوار است

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 470 . ( 2 ) . همان .